Afgetreden wethouder: ‘politiek is niet voor bange mensen’


Artikel geschreven voor weekblad IJmuiden, Santpoort en Velserbroek, 28 februari 2018

,,Mijn aftreden was een noodzakelijk offer”, blikt Robert te Beest terug. ,,Ik ben blij dat ik daarmee de stadsschouwburg heb kunnen behoeden voor een faillissement.” Vier weken nadat hij in het schouwburgdebat zijn verantwoordelijkheid nam en aftrad als wethouder, kan en wil hij er over praten. ,,Ik heb me een tijdje verstopt voor de buitenwereld. Nu ben ik er weer en klaar voor de verkiezingsstrijd.”

Had Te Beest zijn aftreden kunnen voorkomen?. ,,Achteraf kijk je een koe in de kont, met de kennis van nu hadden het college en ik het wellicht beter kunnen doen.  Ik voelde het ongemak in de raad vanwege mijn handelen. Ik had de raadsleden in hun ogen onvoldoende geïnformeerd over de financiële problemen bij de stadsschouwburg. Maar ik moest over eieren lopen. Er liep nog een rechtszaak over de directeur. Het nieuwe bestuur was in oktober aangetreden en kwam pas daarna met het verzoek om extra steun. Of ik het anders had kunnen en moeten doen? Er komt nog een onderzoek naar de gang van zaken, laten we dat maar afwachten.”

De voormalig cultuurwethouder had het zichzelf nooit vergeven als onder zijn bewind de schouwburg uit Velsen was verdwenen. ,,Eerder was het Witte Theater ook al dicht gegaan, dus dat mocht niet gebeuren. De raad wilde de schouwburg gelukkig niet laten vallen en stelde uiteindelijk 1,5 miljoen euro beschikbaar. Natuurlijk was het voor mij een enorme teleurstelling dat ik me genoodzaakt om af te treden. Maar het gaat niet om mij, het gaat om de opdracht voor je gemeente. Politiek is niet voor bange mensen. De stadsschouwburg Velsen heeft weer een toekomst. Ik ben blij dat ik daar aan heb kunnen bijdragen.”

Zijn partij het CDA heeft Robert te Beest niet laten vallen en heeft hem wederom als lijsttrekker gekozen. ,,Ik word niet afgerekend op mijn laatste dossier. Dat is voor mij de bevestiging dat ik bij de juiste partij zit. Men waardeert wat ik de laatste acht jaar heb gedaan, ook in lastige dossiers, zoals naast de schouwburg en het Witte Theater de stichting Welzijn. Mij past nu bescheidenheid, maar ik vond het wethouderschap wel de mooiste hondenbaan die er is.”